Szłam wolno w stronę cmentarza .Patrzyłam na chodnik kłębiąc
moje myśli na czymś banalnym jak to, że niebo jest niebieskie albo że trawa
jest zielona. Nagle na kogoś wpadłam.
-Przepraszam – mruknęłam i próbowałam ominąć tą osobę nadal patrząc
na ziemie
-Nie to ja przepraszam – powiedział chłopak łapiąc mnie za
nadgarstek
-Puść ,śpieszę się
Wiedziałam kto to jest. Wyczułam go. Dlatego właśnie nie
chciałam podnosić wzroku. Nie mogłam ryzykować że mnie rozpozna.
-Spójrz na mnie chodź
Niechętnie podniosłam głowę, jednak nie spojrzałam mu w oczy.
Po oczach by mnie rozpoznał.
-Gdzie się tak śpieszysz ? – spytał
-Na cmentarz
-Ale tu w okolicy jest tylko ten sprzed wojny
-Na ten się właśnie wybieram
-Przecież od dawna tam nikogo nie pogrzebali
-Mój dziadek tam leży, rodzina go olała ale ja chce się za
niego pomodlić...
-Rozumiem…. Tak w ogóle George jestem – podał mi rękę
-Miło mi cię poznać – uśmiechnęłam się lekko – musze już iść
paa
Odwróciłam się i ruszyłam.
-Ey !! Zdradź mi swoje imie ! – krzyknął za mną
-Lauren – powiedziałam
Poszłam na cmentarz i od razu skierowałam się do grobowca. Wzięłam
głęboki oddech.
-No to zaczynamy – powiedziałam sama do siebie
Zamknęłam oczy i skupiłam się. Wiatr zaczął wiać mocniej, trawa
wokół grobowca zapłonęła. Wypowiedziałam
na głos zaklęcie po łacinie, które wykułam na pamięć poprzedniego wieczoru.
Usłyszałam trzask gałęzi za sobą. Pięknie,łowcy….Znowu - szepnęłam w myślach.
*Perspektywa Georga*
-Chłopaki chyba oszalałem – powiedziałem wchodząc do domu
-Dlaczego tak myślisz młody ? – spytał mnie Jaymi
-Chyba widziałem dusze Arii w innym ciele –szepnąłem siadając
między Jayem a Maxem
-Jak to ? – zdziwił się Siva
-Nie mam pojęcia, może odżyła w innym ciele
-Myślisz, że nas pamięta ? –Spytał Jay
-Nie wiem –odpowiedziałem – ale niechętnie patrzyła na mnie
-Więc możliwe
-Gdzie ją widziałeś ? –spytał Tom wchodząc do pokoju
-Szła do starego cmentarza
-Przecież od dawna tam nic nie ma – powiedział Max
-Powiedziała, że jej dziadek jest tam pochowany – wzruszył ramionami
-Dziwne…. idziemy tam – powiedział łysol
-Po co ? – spytałem zdziwiony
-Musimy się przekonać czy to ona
Do pokoju wszedł Nathan z 8 letnią dziewczynką na rękach.
-Gdzie idziecie ? –spytał
Spojrzeliśmy po sobie i powiedzieliśmy mu o wszystkim.
-Idę z wami – powiedział stawiając dziecko na ziemi – Lisa zostajesz
z wujkiem Jayem
-Ale wujek Jay idzie z wami ! – krzyknął loczek
-Ja z nią zostanę – powiedział Seev
-Dzięki –pocałował córkę w policzek
Wyszliśmy i skierowaliśmy się na cmentarz.
*Perspektywa Lauren*
Utworzyłam tarczę, która broniła mnie przed strzałami. Za mną walił się grobowiec. Misja prawie
wykonana. Usłyszałam kroki. Nie, nie, nie ! Ci debile nie mogli tu przyjść ! –
warknęłam. Odbiłam strzały od tarczy. Trafiły prosto w serca łowców. Usłyszałam brawa . Przewróciłam oczami i
odwróciłam się. Spojrzałam na wraki grobowca. Misja wykonana. Spojrzałam w niebo.
„Nyks ! Wykonałam
twoją misje. Możesz mnie już zabić”
„Nigdy nie odbieram
moim dzieciom tego co im dałam”
„To znaczy,że …??”
„Możesz spędzić to
życie z twoim ukochanym i waszym dzieckiem. Nie ma za co”
-Lauren ? – powiedział George
Nie odpowiedziałam.
-Czym ty jesteś ? –
spytał
-Człowiekiem…- szepnęłam – Jestem tylko człowiekiem
-Człowiekiem z nadnaturalnymi mocami – powiedział Jay
-No cóż , dostałam to więc muszę z tym żyć
Zaczęłam szukać sposobu na ucieczkę.
-Możemy o coś spytać ? – odezwał się Max
Czułam na sobie spojrzenie Nathana. Jednak nadal uparcie patrzyłam w
niebo
-Pytajcie
-Czy ty…nas znasz ?
-Pierwszy raz was widzę
Co było prawdą – pierwszy raz w tym życiu
-Aria…- szepnął Nathan a w jego głosie brzmiała tęsknota
Odwróciłam głowę. Do oczu napłynęły mi łzy.
-Wybaczcie, jestem zmęczona. Wypełniłam ciężką misje i muszę
odpocząć… Do kiedyś
Zniknęłam. Teleportowałam się do pokoju. Usiadłam na łóżku i
rozpłakałam się . Cała tęsknota za nim wróciła, chodź nie popatrzyłam na jego
twarz. Nawet nie wiem kiedy zasnęłam.
Wstałam rano i od razu poszłam pod prysznic. Postanowiłam
przejść się po mieście. Ubrałam to .
Włosy spięłam w kłosa po lewej stronie. Nałożyłam lekki makijaż i zeszłam na
dół. Wyszłam z hotelu i poszłam do sklepiku, żeby kupić sobie jakąś bułkę i coś
do picia. Po zakupieniu jedzenia poszłam prosto przed siebie. Nogi zaprowadziły
mnie na plac zabaw, a może to Nyks mnie tam zaprowadziła ? Nie ważne. Ważne jest to kto tam był. A
mianowicie Nathan i nasza córka. Oczy mnie zapiekły. Szybko odwróciłam wzrok i
ruszyłam w przeciwną stronę.
-Czekaj – powiedział głos za mną
Zatrzymałam się i wzięłam głęboki oddech
-Lauren prawda ?
-Tak…
-Jestem Siva – stanął przed mną i podał mi rękę
Uścisnęłam ją,starając nie patrzeć mu w oczy
-Miło mi poznać – szepnęłam
-Spójrz mi w oczy – powiedział
Nie ruszyłam się. Chwycił mnie za podbródek i zmusił do
spojrzenia w oczy.
-Wiedziałem- powiedział po chwili
-Proszę nie mów reszcie…
-Aria –szepnął i przytulił mnie
Wtuliłam się w niego modląc się ,że reszta tego nie widzi
-Nawet nie wiesz jak tęskniliśmy – powiedział gdy już mnie
puścił
-Ja też – otarłam łzy
-Dlaczego do nas nie przyszłaś skoro pamiętasz ? – spytał –
jakim cudem w ogóle pamiętasz ?
-Nyks , w zamian za wypełnienie misji dała mi nowe życie i
wspomnienia z poprzedniego – wyjaśniłam
-Odpowiedz na moje pierwsze pytanie moja droga
-Byłam w sierocińcu , uciekłam przed wczoraj
-Nie mogłaś wysłać wiadomości ?
- Zaczęłyby się pytania ,zakonnice są wścibskie
-Wróć do nas – poprosił
-Nie mogę…
-Dlaczego nie ? Znalazłaś nowych przyjaciół ? – powiedział zranionym
głosem
-Przez te 17 lat byłam samotna, nawet nie próbowałam
nawiązać przyjaźni
-Więc dlaczego ?
-Bo… sama nie wiem
-Proszę cię – spojrzał mi w oczy – poznaj swoje dziecko
-Jak…jak ją nazwał ?
-Lisa Aria – uśmiechnął się
-Ładnie – łzy znowu napłynęły do moich oczu
-Chodź – podsunął mi ramie
Ujęłam je i poszłam
za nim.
-Dziękuje
-Wiesz co mnie zastanawia ?
-Nie co takiego ?
-Dlaczego to zawsze mnie spotykasz pierwszego ?
Zaśmiałam sie
-Pierwszy był George -wystawiłam mu język
-Ale on cię nie poznał , ja jestem w 100% pewny
-No dobrze , masz ten zaszczyt i poznałeś mnie pierwszy - przewróciłam oczami
-Tak w ogóle , rozpuść włosy maleńka - rozwalił mojego koka - no tak lepiej
-Jeszcze raz powiesz maleńka ,a dostaniesz w kolegę
-Stara kochana Aria , tęskniłem za tym - przytulił mnie
-Stara kochana Aria , tęskniłem za tym - przytulił mnie
-Mów mi Lauren ,nie jestem już Arią
-Lauren ?
-Price
-Więc , witaj w domu Lauren Price
Dom , nareszcie.
____________________
Macie 30 ^^
Zgłupiałam chyba dodając wam ten rozdział , no ale cóż czego się nie robi dla kochanych osób ;*
Odpowiedź dla Nika_TW ♥ - Przeczytałam z tej serii chyba z 8 tomów. Kocham tą serie , dlatego użyłam postać Nyks :) Moja postać została przez nią naznaczona do misji ,a nie tak jak Zoey (tak się nazywała nie ? ) która miała pełny półksiężyc na czole. Jednak,można powiedzieć że trochę się na tym wzoruje ^^
Kobus ogarnij dupe ! Następnym razem za twój spam nie dodam rozdziału ;p I też cię kocham ♥
Gosia , jak zwykle nie ogarnięta ;p Nie kończę tego bloga, przez inteligentną grupe o TW piszę tu dalej to opowiadanie xd Ty sklerotyk jesteś nic na to nie poradzę, chyba musze zacząć ci pisac "DODAŁAM KOLEJNY.PRZECZYTAJ I SKOMENTUJ DEBILU' ^^ Kocham cię wiesz ♥
I jeszcze dedyk dla Magdy - Uważaj na Amandę i Kubę debie :p ;*
Kolejny jak będzie 6 komów i Kobus spam się nie liczy xd
